Een volgende stap

Vrijdag 14 oktober, in de ochtend kreeg ik een telefoontje van kandidaat X of ik werk voor hem had. Ik had in de middag nog een gaatje vrij in mijn agenda en nodigde hem uit voor een kennismakingsgesprek op kantoor. Keurig op tijd kwam hij aangefietst, stapte naar binnen en stelde zich netjes voor. Heel open en eerlijk vertelde hij over zijn verleden. Wat begon bij een moeilijke jeugd, waarbij hij gepest werd, eindigde in een leven met verschillende problemen en verslavingen. Uiteindelijk belandde hij in een zware depressie en werd het hem allemaal te veel. Maar niet tijdens ons gesprek – zo open en eerlijk hij op dat moment was, daar kon ik alleen maar respect voor hebben. Hij vertelde dat hij begin dit jaar de knop had omgezet, een mooi plekje voor zichzelf gevonden had, afstand had genomen van zijn verslavingen en zo stapje voor stapje een nieuw leven opbouwde. Nu was hij toe aan de volgende stap: een baan. Hij wou heel graag weer zijn handen uit de mouwen steken. Terwijl de kandidaat nog bij mij aan tafel zat, belde ik één van mijn opdrachtgevers op met de vraag of zij nog plek hadden voor een super gemotiveerde kandidaat. Dit hadden ze! Sterker nog, kandidaat X kon maandag meteen aan het werk! De blijdschap en vooral de dankbaarheid die daarna volgde was echt fantastisch om te zien! Hij gaat nu zijn tweede week in, heeft het enorm naar zijn zin en liet vandaag nogmaals weten hoe dankbaar hij is voor de kans die hij gekregen heeft. Dit zijn voor mij toch wel de situaties die mijn werk als intercedent extra leuk maakt.